μονοκρατορία Κωνσταντίνου Α' [324-337]
μάχη στη Μιλβία Γέφυρα νίκη του Κωνσταντίνου, θάνατος του Μαξέντιου 312
χρήση του χριστογράμματος, επανακυκλοφορία του χρυσού σόλιδου 312
διάταγμα Μεδιολάνων 313
ήττα του Λικίνιου, ο Κωνσταντίνος γίνεται μονοκράτωρ 324
Α' Οικουμενική Σύνοδος στη Νίκαια 325
ίδρυση της Κωνσταντινούπολης 330
θάνατος τοτ Μεγάλου Κωνσταντίνου 337
Λεξιλόγιο
αμάλγαμα: συγχώνευση
ανεξιθρησκία: ελευθερία να πιστεύεις σε οποιαδήποτε θρησκεία επιθυμείς
ανδριάντας: ολόσωμο γλυπτό
Γότθοι: αρχαίος γερμανικός λαός
διάδημα: διακοσμητική ταινία που φορούσε ο αυτοκράτορας
λάβαρο: σημαία με κεντημένες παραστάσεις Μίθρας: θεός του φωτός στην περσική μυθολογία
μισαλλοδοξία: μίσος σε όποιον έχει διαφορετική άποψη
μονόγραμμα: σήμα από τα αρχικά ενός ονόματος
οικουμένη: υφήλιος
κίονας: στύλος που στηρίζει την οροφή
μεταγενέστερος: που ακολουθεί χρονικά, κατοπινός
παγανισμός: ειδωλολατρεία
πανώριος: πολύ όμορφος
πορφύρα: το επίσημο ένδυμα των Βυζαντινών αυτοκρατόρων
πορφυρός: που έχει βαθύ κόκκινο χρώμα
ρυμοτομία: διαρρύθμιση του χώρου ενός οικισμού
Σύγκλητος: συμβουλευτικό σώμα της αρχαίας Ρώμης
συγκρητισμός: συγχώνευση στοιχείων από ελληνορωμαϊκές και ανατολικές λατρείες κατά την ελληνιστική και ρωμαϊκή εποχή
λατινικό λεξιλόγιο
augustus: σεβαστός
civitates: πόλη
curiae: αστικό συμβούλιο
dominus orbis terrarum: κύριος του κόσμου
forum: ρωμαϊκή αγορά, πλατεία
fundator quietis: ιδρυτής της ειρήνης
edictum: διάταγμα Flavius Valerius Constantinus: Μέγας Κωνσταντίνος
labarum: λάβαρο
Mediolanum: Μιλάνο
paganus: χωρικός, ειδωλολάτρης
pontifex maximus: ανώτατος αρχιερέας
senatus: σύγκλητος
sol invictus: ανίκητος ήλιος
solidus: χρυσό ρωμαϊκό νόμισμα που πρωτοκυκλοφόρησε επί αυτοκράτορα Διοκλητιανού [284-305 μ.Χ.]
XLVIII. Licinius vero accepta exercitus parte ac distributa traiecit exercitum in Bithyniam paucis post pugnam diebus et Nicomediam ingressus gratiam deo, cuius auxilio vicerat, retulit ac die Iduum Iuniarum Constantino atque ipso ter consulibus de resituenda ecclesia huius modi litteras ad praesidem datas proponi iussit : 2. ‘ Cum feliciter tam ego [quam] Constantinus Augustus quam etiam ego Licinius Augustus apud Mediolanum cinvenissemus atque universa quae ad commoda et securitatem publicam pertinerent, in tractatu haberemus, haec inter cetera quae videbamus pluribus hominibus profutura, vel in primis ordinanda esse credidimus, quibus divinitatis reverentia continebatur, ut daremus et Christianis et omnibus liberam potestatem sequendi religionem quam quisque voluisset, quod quicquid <est> divinitatis in sede caelesti. Nobis atque omnibus qui sub potestate nostra sunt constituti, placatum ac propitium possit existere. 3.Itaque hoc consilium salubri ac reticissi ma ratione ineundum esse credidimus, ut nulli omnino facultatem abnegendam putaremus, qui vel observationi Christianorum vel ei religioni mentem suam dederet quam ipse sibi aptissimam esse sentiret, ut possit nobis summa divinitas, cuius religioni liberis mentibus obsequimur, in omnibus solitum favorem suum benivolentiamque praestare. 4. Quare scire dicationem tuam convenit placuisse nobis, ut amotis omnibus omnino condicionibus quae prius scriptis ad officium tuum datis super Christianorum nomine <continebantur, et quae prorsus sinistra et a nostra clementia aliena esse> videbantur, <ea removeantur. Et> nunc libere ac simpliciter unus quisque eorum, qui eandem observandae religionis Christianorum gerunt voluntatem. Citra ullam inquietudinem ac molestiam sui id ipsum observare contendant. 5. Quae sollicitudini tuae plenissime significanda esse credidimus, quo scires nos liberam atque absolutam colendae religionis suae facultatem isdem Christianis dedisse. 6. Quod cum isdem a nobis indultum esse pervideas, intellegit dicatio tua etiam aliis religionis suae vel observantiae potestatem similiter apertam et liberam pro quiete temporis nostri <esse> concessam, ut in colendo quod quisque delegerit, habeat liberam facultatem. <Quod a nobis factum est. Ut neque cuiquam> honori neque cuiquam religioni <detrac tum> aliquid a nobis <videatur>. 7. Atque hoc insuper in persona Christianorum statuendum esse censuimus, quod, si eadem loca, ad quae antea convenire consuerant, de quibus etiam datis ad officium tuum litteris certa antehac forma fuerat comprehensa. Priore tempore aliqui vel a fisco nostro vel ab alio quocumque videntur esse mercati, eadem Christianis sine pecunia et sine ulla pretii petitione, postposita omni frustratione atque ambiguitate restituant ; (8) qui etiam dono fuerunt consecuti, eadem similiter isdem Christianis quantocius reddant, etiam vel hi qui emerunt vel qui dono fuerunt consecuti, si petiverint de nostra benivolentia aliquid, vicarium postulent, quo et ipsis per nostram clementiam consulatur. Quae omnia corpori Christianorum protinus per intercessionem tuam ac sine mora tradi oportebit. 9.Et quoniam idem Christiani non [in] ea loca tantum ad quae convenire consuerunt, sed alia etiam habuisse noscuntur ad ius corporis eorum id est ecclesiarum, non hominum singulorum, pertinentia, ea omnia lege quam superius comprehendimus, citra ullam prorsus ambiguitatem vel controversiam isdem Christianis id est corpori et conventiculis eorum reddi iubebis, supra dicta scilicet ratione servata, ut ii qui eadem sine pretio sicut diximus restituant, indemnitatem de nostra benivolentia sperent. 10. In quibus omni bus supra dicto corpori Christianorum intercessionem tuam efficacissimam exhibere debebis, ut praeceptum nostrum quantocius compleatur, quo etiam in hoc per clementiam nostram quieti publicae consulatur. 11. Hactenus fiet, ut, sicut superius comprehensum est, divinus iuxta nos favor, quem in tantis sumus rebus experti, per omne tempus prospere successibus nostris cum beatitudine publica perseveret. 12. Ut autem huius sanctionis <et> benivolentiae nostrae forma ad omnium possit pervenire notitiam, prolata programmate tuo haec scripta et ubique proponere et ad omnium scientiam te perferre conveniet, ut huius nostrae benivolentiae [nostrae] sanctio latere non possit. ’ 13. His litteris propositis etiam verbo hortatus est, ut conventicula <in> statum pristinum red derentur. Sic ab eversa ecclesia usque ad restitutam fuerunt anni decem, menses plus minus quattuor.
Ερωτήσεις διαγωνίσματος
1. Ποια μέτρα πήρε ο Μέγας Κωνσταντίνος που βοήθησαν το χριστιανισμό;
(σελ. 8-9)
2. Γιατί μετέφερε την πρωτεύουσα του Ρωμαϊκού Κράτους από τη Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη;
(σελ. 7)
Κορδάτος, Γ. (1974). Ακμή και παρακμή του Βυζαντίου. Αθήνα: Μπουκουμάνης Παπαρρηγόπουλος, Κ. (1969). Ιστορία του ελληνικού έθνους. Βιβλίον όγδοον. Χριστιανικός ελληνισμός. Αθήναι: Γαλαξίας Mango, C. (2006). Ιστορία του Βυζαντίου. Αθήνα: Νεφέλη Gibbon, E. (1988). The Decline and Fall of the Roman Empire. Wordsmith: Ware Hertfordshire [Chapter 18, __Part I__, ] Herrin, J. (2008). Byzantium. London: Penguin Vasilief, A. A. (1971). Ιστορία της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Τόμος 1. Αθήναι : Πάπυρος [__chapter 1__]
ΙΣΤΟΡΙΑ Β' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ
1. Από τη Ρώμη στη Νέα Ρώμη. [σ. 7-9]
χριστόγραμμα
νόμισμα που φέρει το όνομα CONSTANTINOPOLIS
σόλιδος του 361 (εποχής Ιουλιανού)
Σημαντικές ημερομηνίες
μονοκρατορία Κωνσταντίνου Α' [324-337]μάχη στη Μιλβία Γέφυρα νίκη του Κωνσταντίνου, θάνατος του Μαξέντιου 312
χρήση του χριστογράμματος, επανακυκλοφορία του χρυσού σόλιδου 312
διάταγμα Μεδιολάνων 313
ήττα του Λικίνιου, ο Κωνσταντίνος γίνεται μονοκράτωρ 324
Α' Οικουμενική Σύνοδος στη Νίκαια 325
ίδρυση της Κωνσταντινούπολης 330
θάνατος τοτ Μεγάλου Κωνσταντίνου 337
Λεξιλόγιο
αμάλγαμα: συγχώνευσηανεξιθρησκία: ελευθερία να πιστεύεις σε οποιαδήποτε θρησκεία επιθυμείς
ανδριάντας: ολόσωμο γλυπτό
Γότθοι: αρχαίος γερμανικός λαός
διάδημα: διακοσμητική ταινία που φορούσε ο αυτοκράτορας
λάβαρο: σημαία με κεντημένες παραστάσεις
Μίθρας: θεός του φωτός στην περσική μυθολογία
μισαλλοδοξία: μίσος σε όποιον έχει διαφορετική άποψη
μονόγραμμα: σήμα από τα αρχικά ενός ονόματος
οικουμένη: υφήλιος
κίονας: στύλος που στηρίζει την οροφή
μεταγενέστερος: που ακολουθεί χρονικά, κατοπινός
παγανισμός: ειδωλολατρεία
πανώριος: πολύ όμορφος
πορφύρα: το επίσημο ένδυμα των Βυζαντινών αυτοκρατόρων
πορφυρός: που έχει βαθύ κόκκινο χρώμα
ρυμοτομία: διαρρύθμιση του χώρου ενός οικισμού
Σύγκλητος: συμβουλευτικό σώμα της αρχαίας Ρώμης
συγκρητισμός: συγχώνευση στοιχείων από ελληνορωμαϊκές και ανατολικές λατρείες κατά την ελληνιστική και ρωμαϊκή εποχή
λατινικό λεξιλόγιο
augustus: σεβαστόςcivitates: πόλη
curiae: αστικό συμβούλιο
dominus orbis terrarum: κύριος του κόσμου
forum: ρωμαϊκή αγορά, πλατεία
fundator quietis: ιδρυτής της ειρήνης
edictum: διάταγμα
Flavius Valerius Constantinus: Μέγας Κωνσταντίνος
labarum: λάβαρο
Mediolanum: Μιλάνο
paganus: χωρικός, ειδωλολάτρης
pontifex maximus: ανώτατος αρχιερέας
senatus: σύγκλητος
sol invictus: ανίκητος ήλιος
solidus: χρυσό ρωμαϊκό νόμισμα που πρωτοκυκλοφόρησε επί αυτοκράτορα Διοκλητιανού [284-305 μ.Χ.]
Σύμβολο της πίστεως της Νίκαιας
EDICTUM MEDIOLANENSE Διάταγμα ανεξιθρησκίας Μεδιολάνων 313 μ.Χ.
2. ‘ Cum feliciter tam ego [quam] Constantinus Augustus quam etiam ego Licinius Augustus apud Mediolanum cinvenissemus atque universa quae ad commoda et securitatem publicam pertinerent, in tractatu haberemus, haec inter cetera quae videbamus pluribus hominibus profutura, vel in primis ordinanda esse credidimus, quibus divinitatis reverentia continebatur, ut daremus et Christianis et omnibus liberam potestatem sequendi religionem quam quisque voluisset, quod quicquid <est> divinitatis in sede caelesti. Nobis atque omnibus qui sub potestate nostra sunt constituti, placatum ac propitium possit existere. 3.Itaque hoc consilium salubri ac reticissi ma ratione ineundum esse credidimus, ut nulli omnino facultatem abnegendam putaremus, qui vel observationi Christianorum vel ei religioni mentem suam dederet quam ipse sibi aptissimam esse sentiret, ut possit nobis summa divinitas, cuius religioni liberis mentibus obsequimur, in omnibus solitum favorem suum benivolentiamque praestare. 4. Quare scire dicationem tuam convenit placuisse nobis, ut amotis omnibus omnino condicionibus quae prius scriptis ad officium tuum datis super Christianorum nomine <continebantur, et quae prorsus sinistra et a nostra clementia aliena esse> videbantur, <ea removeantur. Et> nunc libere ac simpliciter unus quisque eorum, qui eandem observandae religionis Christianorum gerunt voluntatem. Citra ullam inquietudinem ac molestiam sui id ipsum observare contendant. 5. Quae sollicitudini tuae plenissime significanda esse credidimus, quo scires nos liberam atque absolutam colendae religionis suae facultatem isdem Christianis dedisse.
6. Quod cum isdem a nobis indultum esse pervideas, intellegit dicatio tua etiam aliis religionis suae vel observantiae potestatem similiter apertam et liberam pro quiete temporis nostri <esse> concessam, ut in colendo quod quisque delegerit, habeat liberam facultatem. <Quod a nobis factum est. Ut neque cuiquam> honori neque cuiquam religioni <detrac tum> aliquid a nobis <videatur>. 7. Atque hoc insuper in persona Christianorum statuendum esse censuimus, quod, si eadem loca, ad quae antea convenire consuerant, de quibus etiam datis ad officium tuum litteris certa antehac forma fuerat comprehensa. Priore tempore aliqui vel a fisco nostro vel ab alio quocumque videntur esse mercati, eadem Christianis sine pecunia et sine ulla pretii petitione, postposita omni frustratione atque ambiguitate restituant ; (8) qui etiam dono fuerunt consecuti, eadem similiter isdem Christianis quantocius reddant, etiam vel hi qui emerunt vel qui dono fuerunt consecuti, si petiverint de nostra benivolentia aliquid, vicarium postulent, quo et ipsis per nostram clementiam consulatur. Quae omnia corpori Christianorum protinus per intercessionem tuam ac sine mora tradi oportebit.
9.Et quoniam idem Christiani non [in] ea loca tantum ad quae convenire consuerunt, sed alia etiam habuisse noscuntur ad ius corporis eorum id est ecclesiarum, non hominum singulorum, pertinentia, ea omnia lege quam superius comprehendimus, citra ullam prorsus ambiguitatem vel controversiam isdem Christianis id est corpori et conventiculis eorum reddi iubebis, supra dicta scilicet ratione servata, ut ii qui eadem sine pretio sicut diximus restituant, indemnitatem de nostra benivolentia sperent. 10. In quibus omni bus supra dicto corpori Christianorum intercessionem tuam efficacissimam exhibere debebis, ut praeceptum nostrum quantocius compleatur, quo etiam in hoc per clementiam nostram quieti publicae consulatur. 11. Hactenus fiet, ut, sicut superius comprehensum est, divinus iuxta nos favor, quem in tantis sumus rebus experti, per omne tempus prospere successibus nostris cum beatitudine publica perseveret. 12. Ut autem huius sanctionis <et> benivolentiae nostrae forma ad omnium possit pervenire notitiam, prolata programmate tuo haec scripta et ubique proponere et ad omnium scientiam te perferre conveniet, ut huius nostrae benivolentiae [nostrae] sanctio latere non possit. ’
13. His litteris propositis etiam verbo hortatus est, ut conventicula <in> statum pristinum red derentur. Sic ab eversa ecclesia usque ad restitutam fuerunt anni decem, menses plus minus quattuor.
Ερωτήσεις διαγωνίσματος
1. Ποια μέτρα πήρε ο Μέγας Κωνσταντίνος που βοήθησαν το χριστιανισμό;(σελ. 8-9)
2. Γιατί μετέφερε την πρωτεύουσα του Ρωμαϊκού Κράτους από τη Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη;
(σελ. 7)
Πρόχειρο διαγώνισμα "σωστό-λάθος"
Ερωτήσεις ιστορίας Β΄ Γυμνασίου1.1.1 Από τη Ρώμη στη Νέα Ρώμη (σελ. 7-9)
Χρήσιμοι ιστότοποι
Religious SyncretismΑΠΟ ΤΗ ΡΩΜΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΡΩΜΗ
THE FOUNDING OF CONSTANTINOPLE [11/5/330 AD
Gold solidus of Constantine I (Roman emperor, A.D. 307–337)
Edictum Mediolanense 313 AD
Constantine the Great306-337 AD
Bibliography
Κορδάτος, Γ. (1974). Ακμή και παρακμή του Βυζαντίου. Αθήνα: Μπουκουμάνης
Παπαρρηγόπουλος, Κ. (1969). Ιστορία του ελληνικού έθνους. Βιβλίον όγδοον. Χριστιανικός ελληνισμός. Αθήναι: Γαλαξίας
Mango, C. (2006). Ιστορία του Βυζαντίου. Αθήνα: Νεφέλη
Gibbon, E. (1988). The Decline and Fall of the Roman Empire. Wordsmith: Ware Hertfordshire
[Chapter 18, __Part I__, ]
Herrin, J. (2008). Byzantium. London: Penguin
Vasilief, A. A. (1971). Ιστορία της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Τόμος 1. Αθήναι : Πάπυρος
[__chapter 1__]
Η εκτέλεση του Κρίσπου & της Φαύστας
VICTOR CLARK CONSTANTINE THE GREAT: THE COINS SPEAK
ZOSIMUS "HISTORIA NOVA" English translation
Zosimus, New History (a.k.a. Nova Historia) Greek text with Latin translation
Ευσεβίου Καισαρείας Εκκλησιαστική Ιστορία
__https://docs.google.com/viewer?url=http://www.documentacatholicaomnia.eu/03d/0265-0339,_Eusebius_Caesariensis,_Historia_Ecclesiastica,_GR.pdf__